Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie albo podczas długotrwałego leczenia na prawdę bardzo często wymaga dopasowania wielu elementów życia do nowych warunków. Oprócz działań związanych z zmianą na lepsze sprawności fizycznej znaczenie może posiadać także powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami oraz samodzielnego wykonywania codziennych zadań. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.
Nie dotyczy ona tylko ćwiczeń czy terapii ruchowej, niemniej jednak też edukacji radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.
Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce sporo zależy od rodzaju kłopotu zdrowotnego, wieku, aktualnych możliwości a także wsparcia dostępnego w najbliższym sąsiedztwie. Czasem największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń albo obawy związane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować również rozwijanie umiejętności organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy a także stopniowego zwiększania aktywności.
Wśród różnorakich form wsparcia znajdują się też sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą konkretny intencja zabiegów, wypoczynek a także sposobność kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę między innymi zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia oraz zakres potrzebnej pomocy. Oczywiście nie każdy rodzaj terapii będzie bardzo dobry dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze ustalenie celu pobytu i sposobności uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W sytuacji osób z bardziej złożonymi rozterkami zdrowotnymi istotne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń a także indywidualnych wymogów.
Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej uwagi. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać przeciwnie niż w sytuacji innych schorzeń. Istotne mogą być między innymi obowiązujące wyniki badań, ogólna kondycja organizmu a także zalecenia lekarzy prowadzących. W takich wypadkach planowanie następnej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie często wpływa na wiele sekcji życia.
Zobacz również: zmiany przepisów uzdrowiska.